کد خبر:47104 تاریخ انتشار : 1395/6/3-12:30:13
یاداشت وارده/ محمد علی موسوی
انسان کالایی در یک رویداد انسانی!
شاید بتوان با کمی تسامح تعبیر بدیو را در مورد المپیک هم به کار بست و بازی های المپیک را به سان کالایی دانست که توده ها را تبدیل به مصرف کننده کرده است. توریسم المپیکی و هزینه های سرسام آور حضور در استادیوم تا پولی که از جانب شبکه های تلویزیونی به منظور مجوز پخش پرداخت می شود دلیلی بر این مدعاست.
لینک کوتاه http://tabriz.bso.ir/id/47104

المپیک ۲۰۱۶ ریو به زعم تمام خوشی ها و ناخوشی ها  تا حواشی که از مدل لباس ملی پوشان گرفته و حضورنیافتن چندین بازیکن در مراسم افتتاحیه و حتی اظهارات عجیب مسولان ورزش به پایان رسید؛ اما این واقعه ورزشی- تاریخی نکته ای را در ذهنم تداعی کرد که پرداختن به آن خالی از لطف نیست. المپیکی که بنا به اقتضای زمان شدیدترین تدابیر امنیتی را به خود دید و با این حال چند حمله تروریستی موفق و ناموفق را هم با خود داشت.

با کمی تامل پیرامون المپیک می توان به آسانی دریافت که امروزه المپیک حقیقتا ماهیت واقعی خود را از دست داده است و به لطف سرمایه داری افسار گسیخته که سراسر عرصه عمومی و خصوصی زندگی را تحت سیطره خود درآورده کالایی شده است. شاید بتوان با کمی تسامح تعبیر بدیو را در مورد المپیک هم به کار بست و بازی های المپیک را به سان کالایی دانست که توده ها را تبدیل به مصرف کننده کرده است. توریسم المپیکی و هزینه های سرسام آور حضور در استادیوم تا پولی که از جانب شبکه های تلویزیونی به منظور مجوز پخش پرداخت می شود دلیلی بر این مدعاست.

 ارزش حقیقی المپیک نه درمدال آوری و نه کسب مقام  بلکه در خدمت به منظور رسیدن به سعادت بشری است. المپیک باید به بهبود وضع بشر کمک کند؛ امری که در جهان بی سامان ما به ورطه فراموشی سپرده شده است.

  بازی های المپیک که ریشه های آن به دوران یونان باستان باز می گردد بستری بود تا در آن ملت های مختلف از نقاط  دور و نزدیک جمع شوند و باب گفتگو و نزدیکی فرهنگ ها مهیا شود ؛و عرصه ای باشد برای تداوم صلح. اگر این امر را به عنوان رسالت حقیقی المپیک درنظر بگیریم امروزه که جهان در جنگی بی امان گرفتار است ما چقدر با این موضوع قرابت داریم؟

امروز که برای ایجاد امنیت بازی های المپیک میلیون ها دلار هزینه می شود و چند صد هزار نیروی امنیتی وظیفه تامین امنیت را بر عهده دارند و گروه های تروریستی آن را بستری برای ابراز وجود و تریبونی برای درخواست های خود می دانند حقیقتا نمی توان از المپیک به عنوان پیام آور صلح سخن به میان آورد. تروریسم جهانی که اکنون به بزرگترین تهدید بر علیه بشریت تبدیل شده هرآنچه که ماهیت آن بر صلح جهانی استوار بوده را زایل گردانیده است. و به تبع آن ماهیت واقعی المپیک نیز درحال اضمحلال است.

حال که کشورهای  مستکبر دنیا در چندین نقطه از جهان با کمک های مالی و نظامی و حتی سیاسی خود در حال دامن زدن به مسئله تروریسم هستند و ملت های مظلوم جهان را بصورت مستقیم و غیر مستقیم به خاک خون می کشند سخن گفت از چنین رسالتی برای المپیک عمری بس عبس است. المپیک هم به آلت دستی تبدیل شده تا با تمرکز مردم جهان بر آن اهداف شوم به فرجام رسد. ماهیت حقیقی المپیک به واسطه خودخواهی های نااهلان که سود خود را در گرماگرم نظام جهانی می جویند در حال فساد شدن است.

به امید روزی که باز المپیک و کل ورزش دنیا پیام آور صلح و دوستی و آغازی برای نزدیکی تمام ملت ها و فرهنگ های باشد.

نظرات
نام:
ایمیل:
* کد امنیتی:
* نظر:
آخرین اخبار
سردار بلالی، معاونت هماهنگ کننده قرارگاه پدافند هوایی خا...
سردار خرم با بیان اینکه جهان بینی انقلابی دانشجویان باید ...
مسئول بسیج دانشجوی استان آذربایجان شرقی گفت: امسال حدود ۸...
نویسنده کتاب نورالدین پسر ایران در ادامه از سخن گفتن و اد...